Birisi eski Tahran belediye başkanı, eski İran Muhafazakarlar’ının üst üste üç seçim yenilgisinden doğdu denilebilir. Muhafazakarlar’ın ard arda üç seçim kaybetmeleri ilk önce geleneksel Muhafazakar Söylem’in iflas ettiğini kabul etmelerine, din adamlarının yavaş yavaş siyaseti terketmelerine yolaçtı ve yerlerini ise din adamı olmayan genç muhafazakar kuşak doldurdu. Genç kuşak Hamaney’in eğer reform gerekli ise batıcı değil İslamcı olmalı düşüncesine bina etti düşüncelerini ve üstüne sosyal reformlar kattı, ardından 2003’te Tahran Belediye Başkanlığı koltuğu onun oldu hemen peşinden 2005‘te Cumhurbaşkanlığı koltuğu…
Adı Mahmut Ahmedinejad, öğrencilik yıllarında A.B.D.’nin tahran büyükelçiliğinin basılması sürecinde aktif rol aldığı biliniyor. Devrim sonrası kurulan İran İslam Cumhuriyetini kabul etse de başarılı bulmuyor. Dışa açılımların yani batıcı hareketlerin karşısında, bu tür açılımları İslam Devriminden uzaklaşmak olarak buluyor ve amacı İslam Devrimini hedefine ulaştırmak bu sayede kendi hükümetini ‘Mehdeviyet’ yolunda görüyor.
Mehedeviyet, Şiilerin 867 yılında bir penceremsi bir boşluktan yok olan İmam Mehdi’nin (On İkinci İmam) geri dönmesi (zuhur etmesi) ve Müslüman olanlara Dünya Hakimiyet-i sunması demektir. İşte Ahmedinejad kendi hükümetini İmam Mehdi’nin gelişini sağlayacak hükümet olarak görüyor. Böylelikle İslam Ülkelerinin hamiliğini de sağlamış bir İran tasarlıyor.
Öteki eski Teksas valisi, siyasetçi babanın oğlu, genç yaşında alkolik olarak başladı hayata. Dinle ilişkisi ve Evangelist düşünceyi benimsemesi 40 yaşında alkolü bırakmasına yardımcı olan Evangelist (İncil yazanlara verilen bir isim, Eski Yunancada iyi haber, incile göre iyi haberi yayanlar yani Misyonerler) Bill Graham (A.B.D. deki en etkili 25 evangelistten biri) şekillendi. Evangelist olmanın avantajlarını kısa zamanda gördü, ilk önce 1994 Teksas valisi ardında 1998 de açık ara ile tekrar Teksas valisi oldu. Babası ve valiliği sayesinde geliştirdiği ilişkiler ve 2000 yılında şaibeli olduğu ileri sürülen seçimin ardından Başkanlık koltuğu..
Adı George W. Bush, hayatı boyunca çok kayda değer başarısı yok, hatta Ulusal Hava Kuvvetlerinde Pilot olarak görevliyken babasının sayesinde Vietnam Savaşı’na katılmaktan bile kaçtı.
Evangelist olmak ona çok şey getirdi, yeniden doğmuş oldu, günahların kurtulmuş oldu, o da artık tüm Evangelistler gibi İsa Mehdi’nin mensubu olduğu bütün dünyadaki İsrailoğulları, daha büyük kutsal toprakları elinde tutan bir İsrail devletinde toplanmalı diye düşünüyor. Artık kendisini de Tanrının kelamını dünyaya getiren diye adam olarak görüyor.
Mehdilerimiz dini inançlarının kuvveti ile kendi halkları için hedeflerini gerçekleştirmek için aklımızı bulandırmak başka bişey yapmıyor gibi görünebilir. Öyle ya Ahmedinejad Cumhurbaşkanı olmasının peşinden ‘’ İsrail haritadan silinmelidir ‘’ diyor, öteki Ortadoğuda daha da sağlam ve güçlü bir İsrail için kendi kulelerini bombalatıp hemen ardından Haçlı Seferlerini ağzına alıyor.
Hepimiz oturup yorumlara başlıyoruz Büyük Ortadoğu Projesi başladı, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, sınırlar eskisi gibi kalmayacak, medeniyetler çatışması yaşanacak, A.B.D. tüm ekonomik düşmanlarını İngiliz ortaklarıyla birlikte alt edecek, terörist devletlere haddini bildirecek, demokrasiyle yönetilmeyen kalmayacak…
Birleşmiş Milletler Afganistan’a saldırıya ne diyecek, Afganistan çok dağlık savaşmak kolay değil, hem orduları sevketmek kolay değil, El Kaide rahat durmaz, A.B.D. şehirlerde terörist eylemler olursa vazgeçecektir. Sonra Afganistan’a girildi. Tora bora dağları aslında Çin’e kadar uzanan petrol boru hattı yapmak için bombalanıyormuş, falanlar filanlar… Masum insancıklar öldü hem de hiçbir sebepleri ve düşmalıkları yokken kimseye. Biz evimizde otururken bilemedik cenaze evlerinin ıssızlığını, yitirmelerin çaresizliğini.
Irak’a saldıramaz Birleşmiş Milletler müsaade etmez. Irak kolay lokma değil, Devrim Muhafızları çok tehlikeli, Saddam’ın gizli silahları var, Türkiye üslerini kullandırmaz, kullandırmalı, PKK ‘ya silah vermezler derken Irak’a bombalar yağıyor. İnsanlar yollarda kendi toprağını işgal eden askerlere çiçekler veriyor, devletin üstüne üniforma, beline tabanca verdiği Türk Askerlerinin başına çuvallar geçiriliyor, insanlar yataklarında uyurken bombalanıyor, masum insancıklar mehdilerin ateş saçan ağızlarından çıkan alevlerle tam kalbinden yakılıyor. Komşuda cenaze varken kimse insaniyet namına bari bir yasa gidemiyor.
İran devlet geleneği olan köklü bir ülke, hem Irak’tan çok daha güçlü silahları var, İran’a yazın saldırmaz çünkü hava koşulları ağır, İran coğrafi olarak çok dağlık Irak gibi kara harekatı kolay olmaz, İranın elinde füzeler var ilk İsrail’i vurur, Çin müsaade etmez enerjisini İran’dan alıyo, Rusya müsaade etmez İran’la çok güçlü ilişkileri var, İran’ı vurursa hem dünya ekonomisinin hem de şu an çok kötü durumda olan kendi ekonomisinin alacağı zararları göze alamaz, zaten Mehdi hazretlerini oy oranı çok düştü yeni bir savaşı ülkesi kaldırmaz, terörist diye nitelediği müslümanlar şehir eylemleri ile İran’ın yanında yer alır, dolaysıyla İranla kendi savaşamaz amaç İran’ı Türkiye gibi bir müslümanla savaştırmak böylelikle bir taşla iki kuş vurmuş olmak, derken görünen o ki önünde sonunda bir savaş daha çıkacak sonra yine masum insancıklar ortada bir sebep yokken ölecek, ölüm yine bulacak birilerini İngiltere de metro da belki, Türkiye de sokakta ya da banka da çalışırken belki, belki İran’da bir yatakta ölecek insan evlatları hem de hiç kendince bir sebepleri yokken ölmek için…
Sahte Mehdiler doğru yaptıklarına inanıyorlar, Sahte Mehdiler inandıkları için sonunda sebepsiz öldürmek de olsa hala bişeler yapıyorlar, peki biz ne vakit anlayacağız bu vakitte yorum yapmanın suç olduğunu, insanlık adına hiçbir şey demek olduğunu ve kendimizi tüm bu sebepsiz ölümlerden mesul tutmamız gerektiğini…
Ya biz ne vakit öğreneceğiz inandığımız iyi şeyler için geç olmadan bişe yapmamız gerektiğini…
